วันพุธที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2557



Cr. ศ. น.พ.วิจารณ์  พานิช

การศึกษาในศตวรรษที่ 21 

ในปัจจุบันเด็กกล้าคิด กล้าทำ ไม่ต้องรอให้ครูสอนบางอย่างก็ทำตามสื่อที่มีอยู่รอบตัว โดยสมัยก่อนเด็กจะไม่ค่อยทำต้องรอครูสอนก่อน...ทุกวันนี้เด็กมีสิ่งแวดล้อมเป็นครู....
ส่วนครูก็ควรสนับสนุน ชี้แนะ ไม่ปิดกลั้น ครูต้องเปิดรับความรู้ใหม่ๆเพื่อจะได้รู้เท่าทันเด็ก
           

การศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่คนทุกคนต้องเรียนรู้ตั้งแต่ชั้นอนุบาลไปจนถึงมหาวิทยาลัย  
และตลอดชีวิต คือ 3R x 7C  3R = (Reading อ่านออก, (W)Riting =เขียนได้,  และ (A)Rithmetics =คิดเลขเป็น)
7C ได้แก่  Critical thinking & problem solving (ทักษะด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และทักษะในการแก้ปัญหา)
Creativity & innovation (ทักษะด้านการสร้างสรรค์ และนวัตกรรม)
Cross-cultural understanding (ทักษะด้านความเข้าใจต่างวัฒนธรรม ต่างกระบวนทัศน์)
Collaboration, teamwork & leadership (ทักษะด้านความร่วมมือ การทำงานเป็นทีม และภาวะผู้นำ)
Communications, information & media literacy (ทักษะด้านการสื่อสาร สารสนเทศ และรู้เท่าทันสื่อ)
Computing & ICT literacy (ทักษะด้านคอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร)
Career & learning skills (ทักษะอาชีพ และทักษะการเรียนรู้)
                 ครูต้องเลิกเป็น “ผู้สอน” ผันตัวเองมาเป็นโค้ช หรือ facilitator ของการเรียนของศิษย์   ที่ส่วนใหญ่เรียนแบบ PBL  คือโรงเรียนในศตวรรษที่ ๒๑ ต้องเลิกเน้นสอน หันมาเน้นเรียน  เน้นทั้งการเรียนของศิษย์ และของครู
                  ครูในศตวรรษที่ 21 ต้องยึดหลักสอนน้อย เรียนมาก การเรียนรู้ในศตวรรษที่21 ต้องก้าวข้าสาระวิชาไปสู่การเรียนรู้ “ทักษะเพื่อการดำรงชีวิตในศตวรรษที่ ๒๑” ( 21st Century Skills) ที่ครูสอนไม่ได้ นักเรียนต้องเรียนเอง หรือพูดใหม่ว่าครูต้องไม่สอน แต่ต้องออกแบบการเรียนรู้ และอำนวยความสะดวก (facilitate) ในการเรียนรู้ ให้นักเรียนเรียนรู้จากการเรียนแบบลงมือทำ แล้วการเรียนรู้ก็จะเกิดจากภายในใจและสมองของตนเอง การเรียนรู้แบบนี้เรียกว่า PBL (Project-Based Learning)